تو هم بزرگ می شوی، بدون دست و پا زدن
تو هم به قله می رسی، فراتر از خیال من
تو هم به خواب می روی، میان شوق ایده ها
تو هم تلاش می کنی، سحر برای پا شدن
تو هم کنایه می زنی به چرخ سرخوش فلک
تو هم درخت می شوی میان بوته و چمن
تو هم کشانده می شوی برای کشف تازه ها
تو هم ز آشیانه می پری برای بال و پر زدن
تو هم ستاره می شوی میان آسمان شب
تو هم بهانه می شوی برای قلب یک بدن
شبی «سوال» محکمی به عمق سینه می رود
و در تو رخنه می کند خیال سر بر آن زدن
تو هم به جستجوی خود میان عکس کودکی
شبت به صبح می رسد، مدام با ورق زدن